NeAW~* 的个人资料,, N e A W i i E ' s S p...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


    9月19日

    อิอิ

    อ่า ....
     
    ด้ายกลิ่นอารายเหม็นเฉ่าๆบ้างป่ะค๊ะ เพ่น้อง??
     
    ดอง นานเกิ๊นนน !! 55++
     
    หลังจากที่หายหน้าหายตาปัยนาน
     
    ดั้ยฤกษ์อัพซะที 55++
     
    ง่วงง่ะ แต่งานก็เยอะ ต้องทนต่อปัย
     
    วันจันทร์หน้าจะสอบปลายภาคอยู่ละ แต่เหตุไฉน
     
    ไยข้าเจ้าจึงรู้สึกสมองโล่งอยู่เรยยยย T0T"
     
    โอ๊ะ โอววว วว.. ไม่ดีล๊ะ
     
    แก้ไขด่วนนนน
     
    สรุป up ไปเนี่ย มีสาระอะไรบ้างมั้ยเนี่ย?
     
    เห้อออ เซร็งคับชาวโลก
     
    เมื่อไหร่จะเอนท์ติดให้มันจบๆไปสักที
     
    ><" กิ๊ววววววว !!
     
    รักชาวโลก
     
    สวัสดี
     
    ^O^"
    7月13日

    หวัดกิน อเกน - -"

    หวัด
     
    หวัด
     
    หวัด
     
    หวัด !!
     
    แง่วๆๆ ไม่ได้เป็นซะนาน
     
    เป็นอีกจนได้ เฮอะ ><"
     
    เพิ่งรู้ เพิ่งเจอกับตัวจริงๆถึงเชื่อ
     
    ว่านอนดึก (เช้า) ติดกันมากเกินไป สุขภาพมันจะแย่
     
    อะไรง๊า ก็แค่ ตีหนึ่งครึ่ง + ตีสอง สามคืนติดเอ๊งง
     
    แล้วก็ .. วันรุ่งขึ้นก็แค่นั่งติดกับคนที่เป็นหวัด ก็แค่นั้นเอ๊ง !!
     
    เชอะ -  -" เป็นหวัด ตื่นเช้ามาเจ็บคอโคตรๆ
     
    ปกติมันไม่เจ็บขนาดนี้นี่นา
     
    เพราะงั้น เป็นอุทาหรณ์สอนใจหญิง เอ้ยไม่ใช่
     
    สอนใจว่า เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ จงอย่านอนดึกและหักโหม
     
    เด๋วจะหาว่าไม่เตือน โย่วว
     
    จะสังเกตได้ว่า ช่วงนี้ หนิวเพี้ยนเนอะ
     
    ไม่ไหวละ รู้สึกว่าจะเพี้ยนกันทั้งกลุ่ม
     
    แย่เน้ออ ((น่านนน .. ติดพี่โอ๊คมาอีกละ ไม่ไหวๆ55++))
     
    เอาเถอะ มีความสุขตามยถากรรมของเด็กม.6
     
    สู้ๆเนอะ อีกนิดส์นึงเท่านั้น มหาลัยที่ใฝ่ฝันรออยู่ข้างหน้า
     
    "โอกาส มีไว้สำหรับคนที่พร้อมเสมอ"
     
    ปล.
     
    ** คนแพร่เชื้อ ช่วยมารับผิดชอบด่วน !! 55++
    ** รักชาวโลก จุ๊บส์ๆ 55++
    5月1日

    ,,Happy Anniversary*,,

    Happy Anniversary

    << ย้อนหลังหนึ่งวันละกันเน่ออ !!~* >>

    ขอบคุณ 1 เดือน .. วันเวลาดีๆ จากพี่สาวที่แส๊นดี !!

    อดีต มันซับซ้อนเกินจะเข้าใจ

    บางช่วงเวลาทุกข์ บางช่วงเวลาก็สุข

    อดีต อาจแก้ไขไม่ได้

    แต่เราก็จำมันเป็นบทเรียนได้ จะได้ไม่ทำมันอีก .. จะได้ไม่ต้องมีใครต้องเสียใจอีก

    55++

    นี่เราบ่นอะไรเนี่ย ><" ฟังดูเครียดจังเนอะ

    เอาเป็นว่า ที่พูดมาทั้งหมด ก็แค่ต้องการจะพูดว่า

    " หนิวจะเลือกจำแต่วันเวลาที่ดีๆก็แล้วกันนะ "

    ^ ^"

    รักพี่สาวที่สุดเล้ยยยย แล้วก็รักนุ๊งไบโอด้วย ขอบอกก !! 55++
     
     Image Hosted by ImageShack.us
     
     
    เอาล่ะๆ มาเปลี่ยนเรื่องมาบ่นเรื่องอื่นอีกดีก่า อิอิ

    จามอบตัวแระ อีกไม่นานก็จะเปิดเทอม

    รอเชือดหมูชัดๆ -*- ฮึๆๆๆๆ**

    ม่ายย อยาากกก ตัดด โผมมมม T+T"

    นู๋ต้องเป็นอิเด๋ออีกแว้ววว o_O"

    เห็นเค้าบอกว่าปีนี้ตรวจเข้มด้วยนิ ม่ายอ๊าววว ไม่อยากตัด มันกำลังดีเยยง่ะ แง่มๆ ><"

    แต่ก๊ะเอาเห๊อะ เพื่อศักดิ์ศรีแห่งสตรีวิทยา เอ๊ะ มันเกี่ยวมั๊ย?? 55++

    ปีสุดท้ายละ มันคงจะไม่มีอีกแล้ว ภาพที่ต้องมานั่งตัดผมถูกระเบียบรร. ><

    เฮ้อออ เวลาผ่านไปเร็วจังเนอะ

    เหมือนเมื่อวานเอง..ที่เราเป็นเด็กม.1 ก้าวสู้รร.

    โดดเดี่ยว เดียวดาย และงงงวย?? ((คึองงว่าติดมาได้งัยน่ะ)) 555++

    รร. ที่ๆทำให้เรารู้จักเรียนรู้

    รร. ที่ๆมอบโอกาสที่แสนดีให้เรา ไม่มีรร. ไม่มีหนิว SW Bio#3 55++

    รร. ที่ๆมีแต่มิตรภาพ ที่ๆทำให้เรารู้จักเพื่อนที่ดีสุด แล้วก็ทำให้เรารู้ ว่าในโลกใบนี้ มันยังมีคนอีกหลายแบบที่เราต้องเจอะเจออีกในชีวิต

     .. ภาพน้องน้อยๆเยาว์วัย พี่ที่รักจริงใจ เพื่อนที่คอยกอดคอ รู้ใจกันกว่าใคร ภาพนี้ไม่ย้อนคืนมา และพาให้เราสุขใจ เมื่อได้กลับไปฟังลมพัดใบโพธิ์ .. ^ ^
     
    หลังจากที่พร่ำเพ้อพรรณนาถึงผมมามากมาย

    ถือโอกาสเอารูปเราลงเลยแล้วกัน แบบว่า..ที่ระลึก ผมทรงนี้ ครั้งสุดท้ายของปี (รึเปล่า?) 55++

    เอาล่ะ เตรียมใจๆดีๆนะพี่น้องงง ~* 5555++
     
    .
    .
    .
    .
     
     
     
    Image Hosted by ImageShack.us
    ,,นุ๊งหนิว VS นุ๊งยิ้ม*,,
     
     

    Image Hosted by ImageShack.us

    ,,2 นิ้ว .. ท่าสิ้นคิดอีกเช่นเคย 55++*,,

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    ,,รูปนี้มีคนบอกว่าแมน .. ตกลงมันแมนจริงป๊ะ?? 55++*,,

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    ,,โปรดสังเกตสิว โฮกกก~ +_+" *,,

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    ,,ทำไมเดี๋ยวนี้ ชั้นกลายเป็นคนบ้ากล้องไปได้ - -" *,,

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    ,,จบด้วยรูปที่ เอิ่ม..ทำไมคิดค๊ะ?? 55++*,,

    ขอจบการนำเสนอความหลอน ด้วยประการฉะนี้ เอยยยย !!!!~*

     

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    - รักครอบครัว พ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอาปู่ย่าตายาย แล้วก็เพื่อนๆ นะค๊าบบบ

    - คิดถึงพี่สาว เค้าอยากไปกินซิสเล่อร์ 55++ แล้วเค้าก็อยากขึ้นรถไฟใต้ดินด้วยล่ะ

    - พี่สาวไม่ยอมพานุ๊งหนิวน้อยไปนอน แล้วก็ไม่ยอมชงนมให้หนิวน้อยกิน งอนแย้ววน๊า T+T"

    --.. จาเอนท์แล้ว เมื่อไหร่จะขยันสักที๊?? เหอะๆๆๆๆ ..--

    3月3日

    ทน??

    ดีค๊าบ พ่อแม่พี่น้อง ^^"
     
    การอัพครั้งนี้คงจะเป็นการอัพทิ้งท้าย ก่อนที่จะไปลุยสมรภูมิ "สอวน."
     
    ช่วงนี้มันเป็นช่วงที่ เอ่อ....
     
    เรารู้สึกว่าเราทำตัวได้ไร้สาระมากมายอ่ะ
     
    นิสัยก็แย่ (มาเรื่องนี้ได้งัยวะ?)
     
    เหอะๆ พูดถึงนิสัย
     
    ทำไมเรื่องบางเรื่อง กับสิ่งบางสิ่ง
     
    มันถึงได้เปลี่ยนแปลงยากจังเนอะ
     
    เราไม่เข้าใจเลย
     
    ว่าทำไมเราถึงได้เกลียดฝังใจนัก
     
    กับคนประเภทนี้
     
    ....
     
    หนิวเกลียดคนไม่รักษาสัญญาที่สุด
     
    ถ้าคิดว่าจะทำไม่ได้ ก็อย่าพูดเลยตั้งแต่แรก จะดีกว่ามั๊ย?
     
    มันจะได้จบ ไม่มีใครต้องเจ็บ??
     
    นิสัยนี้ มันแก้ไม่ได้จริงๆ T-T"
     
    หนิวขอโทษนะ
     
    ขอโทษจริงๆ ถ้านิสัยแย่ๆนี้ของหนิว ได้ไปทำร้ายจิตใจใคร
     
    ใครคนที่หนิวแคร์มากๆ
     
    หนิวไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้
     
    หนิวไม่น่างี่เง่าเลย
     
    รู้ทั้งรู้ แต่ก็ยังจะทำ??
     
    ถ้าคนๆนั้นได้ผ่านเข้ามาอ่านในสเปซ ได้อ่านที่เราอัพวันนี้
     
    อยากจะขอโทษจากใจ..จริงๆนะ
     
    อยากให้รู้ว่าที่ทำไป เอ่ออ....นิสัยหนิวแก้ยากจริงๆนะ เหะๆ
     
    เอาเป็นว่า เราดีกัน แล้วใช่มั๊ย??
     
    ต่อไปนี้ หนิวจะไม่ทำตัวอย่างงี้อีก (หนิวจะพยายามนะ)
     
    อยากบอกให้รู้ไว้แค่นี้
     
    อยากให้รู้ว่า "รัก"
     
    จบข่าว
     
    ^^"
    2月27日

    ,, So HoT ,,

    ฮาโล่ววว พ่อแม่พี่น้อง
     
    อากาศช่วงนี้ช่างสดใสเสียจริงๆ
     
    มีใครเห็นด้วยกับหนิวมั่ง??
     
    =_="
     
    มันเป็นอาร๊ายย
     
    จะร้อนไปไหนค๊ะเมืองไทย
     
    ไม่ไหวแหล่วก๊า
     
    แล้วสองสามวันมานี่เดี๊ยนก็แบบว่า ท้าแดดมากมาย
     
    ยิ่งร้อนยิ่งเดิน ยิ่งเดินยิ่งปวดขา
     
    เอ๊ะ ยังงัยเนี่ย
     
    คือประมาณว่าวันจันทร์กะอังคารที่ผ่านมา
     
    วันจันทร์ -- ไปทำงานวิจัย ไปเสนออ.ดำเนินอ่ะน้ะ
     
    แล้วก็เสร็จแล้ว ไปซอยผมต่อ แล้นก็เดินบางลำภู
     
    คือแบบว่า....เดินวนอยู่หลายรอบมากมาย เมื่อยตุ้มอย่างแร๊งง
     
    ยิ่งเดินยิ่งเหนื่อย ช๊านก็ยิ่งกิน
     
    คือแบบ วันนี้หมดตังค์ไปกับการกินมากมาย
     
    เดินไปเดินมา ร้อน ลงเอยด้วยสเวนเซ่นส์ น่านนน อ้วนอีกแล้วคับพี่น้อง -*-
     
    จบไปสำหรับการเดินบางลำภู ก็เดินต๊อกแต๊กๆๆลากสังขารต่อไป ขึ้นรถเมล์และข้ามเรือไปศิริราช
     
    คือแบบว่า มึนหัว+คลื่นไส้มากมาย สภาพแบบว่าสุดๆ -*-
     
    แต่ด้วยปณิธานอันแรงกล้า ตั้งใจมานานว่า ถ้ามาวังหลัง ช้านจาต้องไปซื้อแผ่น mp3
     
    แล้วก็เดินจากต้นซอยไปถึงเกือบสุดซอย แล้วก็ย้อนกลับมาใหม่
     
    ซื้อจนได้ แล้วก็เดินไปหาแม่ที่ตึก นั่งเหี่ยวแหมะแปะอยู่หน้าห้องนั่นแหละ
     
    ตาจาปิดปิ๊ดดดปิด =_="
     
    แล้วก็ไปธุระต่อกับแม่อีก
     
    กลับมาถึงบ้าน 20.30 น.
     
    กลับมาก็กระโจนใส่คอมทันที
     
    เหลือเพียงความว่างเปล่า เอ๊า ออกไปแล้น
     
    ทักอิพี่เตย ก็เงียบ ไร้เสียงตอบรับ
     
    เรยไม่มีไรทำ ออกก็ได้วะ แง่มๆ
     
    ชีวิตวันจันทร์ก็ดูเหมือนจะผ่านไปด้วยความไร้สาระ
     
    แต่เดี๋ยวก่อน
     
    ความไร้สาระของชีวิตกนกกาญจน์ยังไม่หมดเพียงเท่านี้
     
    -*-
     
    วันอังคารค่ะ
     
    ตอนเช้า พรีเซ้นท์งานวิจัย
     
    เสร็จไปเซ็นปิ่น เรื่องของเรื่องคือพี่เต้มือถือเสียค่ะ ก๊อเรยเอาไปซ่อม
     
    จากนั้นก็เล่นเกมจับผิดภาพกับเพื่อนๆ ^^"
     
    แล้วก็ไปกินข้าวกัน
     
    แล้วก็กลับ คือแบบว่า มาแค่เนี้ยนะ?? -*-
     
    แล้วก็แยกกันกับเตเต้ หนิว พรรณ นาสน์กลับวังหลัง
     
    สามถึกนี่ก็แบบว่า ไปวังหลัง ร้อนจัด กินติมกันเข้าไปอีก
     
    เอาเข้าไป ไม่อ้วนงัยไหวว๊ะค๊ะเนี่ย??
     
    จากนั้น หลังจากท้องอิ่ม
     
    ก็ช้อปต่อ 55++
     
    หนิวได้เสื้อมาตัวนึง กะต่างหูอีก2คู่ ^^
     
    แล้วเพื่อนๆก็แยกย้ายกันปิ๊กบ้านค่ะ
     
    กนกกาญจน์ก็แบบว่า แม่ตามให้ไปหา เด๋วจาให้ไปทามธุระให้หน่อย
     
    พอทำธุระให้แม่เสร็จ ก็ลากสังขารที่อ่อนระโหยโรยแรงกลับไปที่หน้าห้องแม่ต่อค่ะ
     
    แบบว่า จะเคลิ้มหลับหลายรอบมาก เหนื่อย ร้อน -*-
     
    เฮ้อออ....แล้วก็ได้กลับบ้านกับเค้าสักที ^O^
     
    ZZzz ขึ้นรถมา แป๊บเดียวก็หลับอีกตามระเบียบ ZZzz
     
    เฮ้ออ แล้วกลับบ้านมาก็เล่นเนตอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
     
    ผ่านไปอีกวัน....กับชีวิตที่ไร้สาระ 55++
     
    แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ต้องพักผ่อนให้เต็มที่ เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่วัน เด๋วก็ต้องไปเข้าค่ายแล้ว
     
    ^^
     
    ค่ายที่แสนคิดถึง อิอิ
     
    ขอจบการอัพแต่เพียงเท่านี้ ขอตัวไปไร้สาระต่อ อ่ะม่ายช่าย 55++
     
    คิดถึงเพื่อนๆนะค๊า จุ๊ฟๆ
     
    --------------------------------------------------------------------------------------------
     
    PS
     
    ไม่ต้องคิดมากนะ หนิวไม่ได้โกรธ ไม่ได้ผิดหวัง เพราะฉะนั้น พี่เฟิสยังไม่ผิดคำสัญญา เค๊??
     
    เอาไว้วันไหนไปมศว.จะบอกนะ ^^
     
    **********************************************************************
     
    รักพ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตายาย นะค๊าบบ
     
    รักเพื่อนๆ
     
    รักเพื่อนร่วมโลก
     
    แล้วก็....รักคุณลูก นะจ๊า
     
    ..................................................................................................................
     
    เพียงแค่เราเข้าใจ....ก็เหนือคำอื่นใดในโลกนี้
     
    ^3^ ^O^
     
    2月25日

    :: * SecReT * ::

    โย่ววว
     
    ในที่สุดด ....
     
    วันที่แสนจะรอคอยก๊อมาถึงง
     
    ปิดเทอมกะเค้าสักที หุหุ ^^
     
    หลังจากที่สอบๆๆ และสอบ -*-
     
    หวังว่าปิดเทอมครั้งนี้
     
    มันคงจะปิดไปพร้อมๆกับเรื่องแย่ๆหลายๆอย่างนะ สาธุ !!!!~
     
    ปิดเทอมนี้ เพื่อนๆหลายๆคนคงจะตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือ
     
    หรือไม่ก็เรียนพิเศษกันช่ายม๊า??
     
    แต่หนิวสิ ....
     
    T-T" เวลาที่มีทั้งหมด พอมานั่งเพ่งดูอีกที
     
    เวลาแห่งการปิดเทอม (จริงๆ) มันมีอยู่กระจิ๊ดส์เดียวเอง
     
    แง่มๆ แต่มันก็คงช่วยไม่ได้แหละน๊า
     
    ก็มันเป็นสิ่งที่เราเลือกไปแล้วนี่นา
     
    แล้วอีกอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่เรารักไม่ใช่เหรอ
     
    ไม่ว่าจะยังงัย
     
    ไม่ว่าเราจะไม่มีเวลาไปเรียนคอร์สเอนท์ตอนปิดเทอม
     
    แต่เรากลับรู้สึกว่า
     
    สิ่งที่เราจะได้ มันเทียบกันไม่ติดเลย
     
    ค่ายชีวะ....มันไม่ใช่โอกาสที่จะหากันได้ง่ายๆ
     
    จริงมั๊ย??
     
    ขอบคุณทุกอุปสรรคและปัญหา
     
    ที่ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
     
    อย่างน้อยมันก็ทำให้เรารู้จักสถานการณ์ที่ต้องตัดสินใจ
     
    เอ่อ.... รู้สึกมั๊ยว่ามันเริ่มจางงๆ
     
    คือเราเพิ่งนึกออกงัย ว่ายังไม่ได้เล่าถึงที่มา
     
    เหะๆ -*-
     
    คือว่า....ที่เราบอกว่ามันต้องตัดสินใจ
     
    ก็คือ .... เรื่องของเรื่อง เด็ก Gifted Thai ทุกคนต้องไปเข้าค่ายภาษาไทยตอนปิดเทอม
     
    แล้วคือแบบว่า....เราก็ไปไม่ได้งัย
     
    อาจารย์ก็ถามว่า ทำไมไปไม่ได้
     
    เราก็เลยบอกว่า มันตรงกับค่ายสอวน.ค่ะอาจารย์ หนูไปไม่ได้จริงๆ
     
    มันตรงกับวันแรกที่ต้องไปลงทะเบียนพอดี คือถ้าไม่ไปก็ถือว่าสละสิทธิ์ T-T
     
    อาจารย์ก็เลยเทศน์ใส่ -*-
     
    งั้นเธอก็ไปเอาคะแนนจากหมวดวิทย์แล้วกัน ถ้าเธอเลือกจะไปค่ายนั้น
     
    หน้าที่กิ๊ฟเต้ดไทย เธอก็ไม่ใส่ใจ
     
    ในเมื่อเธอคิดว่าเธอจะไปเข้าค่ายอะไรนั่น เธอจะมาเข้ากิ๊ฟเต้ดไทยทำไมตั้งแต่แรก
     
    ....บลาๆๆๆๆๆ....
     
    แซ้ดอ่ะ ไม่ไหวแล้ว เจอเรื่องแบบนี้
     
    คิดไปแล้ว เราเองก็คงผิดล่ะมั้ง
     
    เราผิดใช่ไหม??
     
    T-T"
     
    คนเราทำอะไรได้หลายๆอย่าง มันทำไม่ได้จริงๆเหรอ?
     
    ช่างมันเถอะอย่างน้อยมันก็จบลงด้วยดี
     
    ในที่สุดอาจารย์คงเข้าใจ (หรือเปล่า?)
     
    ....
     
    วันสอบวันที่ 2
     
    "เลขที่ 1 เลขที่ 2 ห้อง5.5 มาพบอ.โสภณด่วนที่ห้องวิชาการ"
     
    .... บรรยากาศเย็นยะเยือก ....
     
    อ.เรียกให้เข้าไปนั่ง แล้วก็เริ่มยิงคำถาม
     
    สรุปเธอจะเอายังไง?
     
    ครูมีทางเลือกให้เธอสามทาง
     
    เธอจะไม่ไปค่ายไทยแล้วไม่เอา25คะแนน เกรดเธอก็จะน้อยลง (เหอๆ)
     
    สอง ไปเริ่มเรียนม.6เทอม 2 ใหม่
     
    สาม แต่อันนี้ต้องไปถามอ.คนอื่นอีกทีนะ
     
    เธอต้องทำงานหนักกว่าคนอื่นๆเค้า
     
    กนกกาญจน์+กิตติยา ตอบเรยไม่ต้องคิด ทางที่สามค่ะอาจารย์
     
    ^^"
     
    เรื่องราวดูเหมือนจะเป็นไปด้วยดี
     
    แต่แล้ว....
     
    แอ๊ดดดด อ.อัจฉราพรรณเดินเข้ามา
     
    แล้วก็อ.โสภณก็บอกว่า จาให้สองคนนี้ทำงานส่งเพิ่มนะ
     
    อ.อัจฉราพรรณก็เลย
     
    เอ่อออ เรื่องมันก็เศร้าตรงนี้ล่ะ
     
    อ.คะ หนูดูเห็นแก่ตัวขนาดนั้นเลยเหรอ?
     
    ค่ายสอวน.ชีวะที่อ.เข้าใจ สรุปแล้ว มันเพื่อผลประโยชน์หนูอย่างเดียว แค่นั้น??
     
    TT_TT" Sad ค่ะ Sad
     
    ค่ายสอวน. ที่หนิวเข้าไป
     
    มันก็ใช่....ว่าเราก็ได้ผลประโยชน์
     
    แต่อาจารย์อาจจะไม่เข้าใจ
     
    ว่าที่หนูทำไป หนูไม่ได้ทำเพื่อตัวหนูเองเพียงอย่างเดียว
     
    ที่ผ่านมา 5 ปี ในรั้วแดงขาว
     
    จะมีสักกี่เรื่องกัน ที่เราได้ทำเพื่อรร.
     
    รร.ให้อะไรเรามากมาย แล้วมีอะไรบ้างไหม ที่เราทำให้รร.
     
    ถ้าไม่มีรร. แล้วเราจะมีวันที่ได้ไปถึงจุดนี้มั๊ย??
     
    ก็แค่อยากจะทำอะไรเพื่อรร.บ้าง
     
    ถึงแม้ว่าเรา จะไม่ได้เป็นคนที่เก่งอะไร
     
    ไม่ใช่คน....ที่ใครๆคาดหวังว่าจะได้เหรียญ
     
    ไม่ใช่รุ่นพี่....ที่จะกลับมาทำประโยชน์ให้รุ่นน้องกับโรงเรียนได้มากมายเท่ากับศิษย์เก่าหลายๆคน
     
    แต่ก็ขอทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน
     
    ไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไง ถ้าเราพยายามให้ถึงที่สุด เราก็คงจะไม่เสียใจอีกต่อไป
     
    เอิ่ม.... ว่าแต่เราไปเรื่องนั้นได้ยังงัยอ่ะ
     
    ต่อๆๆๆๆๆ หลังจากที่อาจารย์เทศน์และพรรณนาถึงความเห็นแก่ตัว
     
    ที่ "เรา" ทำลงไป ในสายตาอาจารย์
     
    อาจารย์ถามมาอีกคำนึง
     
    เธอไปเธอก็ได้ผลประโยชน์ของเธอเองใช่มั๊ยล่ะ??
     
    "หนูไปในนามของรร.ค่ะ"
     
    ....
     
    ความเงียบเข้าครอบคลุม
     
    อ้าว แล้วทำไมเธอไม่บอกตั้งแต่แรก
     
    แป่วววววว !!!!~*
     
    สรุปแล้ว กนกกาญจน์ผิดอีกแล้ว
     
    สรุปอาจารย์ไม่เข้าใจคำว่า ค่ายสอวน.ชีววิทยา
     
    อาจารย์คิดว่าหนูไปเข้าค่ายแด๊ดแด๋ๆศึกษาธรรมชาติ??
     
    โฮกกก โอ้วแม่เจ้า งั้นหนูก็ขอโทษค่ะ
     
    หนูขอยอมรับผิด นี่คงจะโดนด่าครั้งสุดท้ายแล้วชิมิ๊ค๊ะ??
     
    เฮ้อออ ในที่สุดมันก็จบ ((แบบงงๆ))
     
    เหะๆ วันนี้อัพยาวเจรงๆ มีใครทนอ่านมาได้ถึงตรงนี้มั๊ยเนี่ย??
     
    ใครอ่านถึง แบบว่า....นับถืออ่ะ แง่มๆ
     
    ใครอ่านแล้วงงๆก็ต้องขอโทษด้วยแล้วกันนะ
     
    คือแบบว่า .... ก็รู้ๆกันอยู่ว่าเราพูดรู้เรื่องมากกกกกกก (คือประชดอ่ะน้ะ)
     
    อุ๊ย ลืมตัวสรุปแล้ว บ่นยาวจนลืมพูดถึงหัวข้อที่จะอัพวันนี้
     
    เอาเป็นว่าขอเพ้อต่ออีกนิดก็แล้วกันนะ 55++
     
    -------------------------------------------------------------------
     
    มีใครเป็นเหมือนเรามั่ง
     
    มนุษย์ไร้ความลับ??
     
    คุณเคยรู้สึกไหม
     
    ไม่ว่าจะทำอะไร คิดอะไร ใครๆก็เอาออก
     
    กนกกาญจน์ Sad ค่ะ เข้าใจไหม?
     
    เราดูเป็นคนไม่มีความลับขนาดนั้นเรยเร๊อะ รู้สึกว่าทุกคนดูเหมือนจะรู้อะไรไปหมด
     
    -*- เอือมอ่ะ
     
    ------------------------------------------------------------------
     
    สรุปแล้ววันนี้ การอัพสเปซ หมดพื้นที่ไปด้วยการบ่น 55++
     
    รู้สึกว่ามันจะไร้สาระอีกแล้วเนอะ 55++
     
    เฮ้ออออออ ในที่สุดเรื่องแย่ๆบางเรื่องมันก็ผ่านพ้นไปสักที หวังว่าคงจะไม่มีอะไรอีกแล้วนะ ^^
     
    ขอบคุณ ที่ความลับหายไปจากชีวิตอีกเรื่องนึง
     
    ความลับที่ทำให้ปวดหัวมาตั้งนาน
     
    ขอบคุณที่ทำให้ความรู้สึกนั้นหายไป
     
    ขอบคุณจริงๆ ^^
     
    --------------------------------------------------------------
     
    LOV3x2
     
    พ่อแม่พี่น้องปู้ย่าตายาย นะค๊าบบ
     
    เพื่อนๆ พี่ๆ
     
    รักคุณลูกด้วย อิอิ ^^"
    2月23日

    ~* :: Various Emotion :: *~

    อยากให้ถอยไป อยากให้ไกลกันสักพัก ขอให้ถอยไป
    อยากจะเว้นที่ว่างๆ ปล่อยชีวิตให้ว่างๆ
    โดยไม่ต้องคอยแคร์ ใครๆ

    ไม่อยากได้ยินไม่อยากฟังใครอีกแล้ว ขอให้เข้าใจ
    ไม่อยากรับรู้ทุกสิ่ง อยากจะทิ้งทุกๆอย่าง
    ไม่ได้หวังให้ใครมาเห็นใจ

    อยากอยู่คนเดียว อยากขอลองคิดอะไร แค่เพียง คนเดียว
    ปลดปล่อยชีวิตที่มัน หนักหนา
    อยากแหงนๆ ขึ้นมอง สุดฟ้า
    เพื่อให้น้ำตามันไหล ย้อนลงไป สู่จุดที่มันลึกข้างในหัวใจ
    อย่าให้มันไหลเพื่อใครอีกเลย

    สิ่งที่แล้วมาอยากปล่อยวางมันสักพัก ให้โล่งๆ ใจ
    ให้บาดแผลที่ฉันเจ็บ ให้รอยร้าวที่หัวใจ
    ให้มันลบ ให้มันเลือนหายไป

    อยากอยู่คนเดียว อยากขอลองคิดอะไร แค่เพียง คนเดียว
    ปลดปล่อยชีวิตที่มัน หนักหนา
    อยากแหงนๆ ขึ้นมอง สุดฟ้า
    เพื่อให้น้ำตามันไหล ย้อนลงไป สู่จุดที่มันลึกข้างในหัวใจ
    ไม่ให้มันไหลเมื่อได้เจอกับเธอ

    อยากอยู่คนเดียว อยากขอลองคิดอะไร แค่เพียง คนเดียว
    ปลดปล่อยชีวิตที่มันหนักหนา
    อยากแหงนๆ ขึ้นมอง สุดฟ้า
    เพื่อให้น้ำตามันไหล ย้อนลงไป สุดจุดที่มันลึก... ลึกสุดหัวใจ
    ไม่ให้มันไหลเมื่อได้เจอกับเธอ

    เก็บมันไว้ กดมันไว้ อย่าให้มันไหลเมื่อเจอเธอ
    เก็บมันไว้ กดมันไว้..
    เก็บมันไว้ กดมันไว้ อย่าให้มันไหลเมื่อเจอเธอ
    เก็บมันไว้ กดมันไว้ว่า อย่าให้รู้ว่ายังรัก.. เธอ

     

    ************************

    ++ เนื่องจากอารมณ์วันนี้ไม่สามารถบรรยายและกลั่นกรองออกมาเป็นคำพูดได้ ++

    ลงเพลงไปก็แล้วกันนะ ^^"

    ชอบอ่ะ....เพลงนี้ หุหุ

    ++ ไปแระๆ บ๊ายบายคับพี่น้อง ^3^ ++

    2月9日

    อัพครั้งนี้ไม่มีชื่อเรื่อง ^^"

    หวัดดีค๊าบบ พ่อแม่พี่น้อง
     
    ไม่ได้อัพนานอีกแระเรา
     
    มีใครคิดถึงเราบ้างป้ะเนี่ย
     
    (ม่ายมี ถามเองตอบเอง 55++)
     
    เฮ้อออ....
     
    ก่อนอื่นเลย อยากจะพูดกับทุกๆคนว่า
     
    ช่วงนี้อารมณ์เราแปรปรวนมากมายเรยอ่ะ
     
    ถ้าเราไปทำอะไรให้ใครไม่พอใจยังไง
     
    เราก็ขอโทษด้วยนะ
     
    ^^"
     
    คือ....ยอมรับเรยอ้ะ ว่าช่วงนี้มันไม่ไหวจริงๆ
     
    อะไรไม่รู้เต็มหัวไปหมด
     
    ผลก็คือ อ่ะน้ะ วีนแตกรายวัน (มั้ง?) หุหุ
     
    วันนี้คงจะอัพออกแนวเพ้อๆเหมือนเดิมอ่ะน้ะ
     
    (เราเคยมีอารมณ์อื่นนอกจากเพ้อมั๊ยเนี่ย?? 55++)
     
    เพื่อนๆ เคยรู้สึกแบบนี้บ้างมั๊ย??
     
    ความรู้สึกที่ว่า
     
    "เชื่ออะไรบางอย่างแล้ว แต่ไม่มั่นใจในสิ่งที่เชื่อ"
     
    เอ่อ มันดูจะงงๆเน๊อะ เหะๆ -*-
     
    ไม่เข้าใจก็ไม่เข้าใจ ไม่ได้อยากให้เข้าใจ
     
    แต่หนิวอยากบ่นให้ฟัง 55++
     
    -*-
     
    เคยมั๊ย....ที่รู้สึกว่าตัวเองเชื่อคนง่ายเกินไป
     
    เคยมั๊ย....ที่รู้สึกเหมือนกับตัวเองกำลังถูกปิดบัง
     
    เคยมั๊ย....ที่รู้สึกว่าตัวเองกำลัง ถูกหลอก
     
    เคยมั๊ย....ที่รู้สึกว่าตัวเองเข้าใจอะไรทุกอย่าง แต่สุดท้ายแล้ว เรากลับเป็นเพียงคนที่ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย??
     
    เอิ่มมม เบื่ออ่ะ
     
    ใครที่คิดจะหลอกอะไรเราอีก ช่วยออกไปจากชีวิตชั้นทีได้ม๊ายยย
     
    Go Ahead !!!!~*
     
    -*-
     
    เบื่อจริงๆอ่ะ ชีวิตช่วงนี้ มีแต่อะไรแปลกๆ
     
    ตั้งแต่ต้นปีเชียว 55++
     
    เอ่อออ ลืมไป ว่าจาบ่น
     
    คือวันนี้สอบ for ฟิสิกส์ 27 ข้อ
     
    เอิ่มมม คือแบบว่า ....
     
    T-T ทำไมมันยากดกแบบนี้ว๊า??
     
    พยายามทำใจ ดิฉั๊นมิได้เกิดมาเพื่อสิ่งนี้
     
    แล้วตกลงชั้นเกิดมาเพื่ออะไร??
     
    อ่ะม่ายช่าย 55++
     
    **------------------**
     
    รู้สึกเหมือนกับว่า ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะอัพยังงัยก็มะรู้อ่ะ
     
    ไอ้เวลาที่อยากอัพ มักเป็นเวลาที่อัพไม่ได้เสมอ 55++
     
    **-----------------------------------------**
     
    P.S.
     
    นู๋อยากไปเขาดิน เมื่อตอนเย็นผ่าน เห็นป้ายบอกว่ามีนกเพนกวินด้วยล๊า อยากดูๆๆๆๆ 55++ (ปญอ.??)
     
    อยากกิน 59 Strawberry อย่างแร๊งงงง อยากกิน มิ้นท์ ก่ะ อัลมอนด์ พราลีน ดีไลท์ โฮะๆๆๆ ^^
     
    อยากหยุดจากการสอบ -*- แต่อันนี้ท่าทางจะไม่มีทางเป็นไปได้
     
     
    ** LoV3x2 **
     
    ร้ากกก..ครอบครัว พ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอาปู่ย่าตายาย ค๊าบบ
     
    ร้ากก..เพื่อนๆ แม้เพื่อนบางคนดูเหมือนจะไม่รักเราก็ตาม 55++
     
    ร้ากก..คุณลูก นะจ๊า ^^
     
    +-..................................-+
     
    เธอมองฉันเป็นตัวจริงที่หามานาน หรือคบฉันหนีความเดียวดาย
    แค่มีกันไว้เมื่อเหงา ไว้เพื่อให้โทรหาเมื่อไม่มีอะไรให้ทำ

    เธอมองฉันมาเติมเต็มอีกครึ่งในใจ หรือแค่คบไว้ไปวันๆ
    อยากให้เธอลองมองหน้ากัน บอกให้แน่ใจ เธอตีความคำว่ารักไว้ยังไง
    1月12日

    ,,Happiiz Day,,

    อ่า หลังจากที่ว่างเว้นการอัพมานานแส๊นนนนนาน
     
    วันนี้ได้ฤกษ์สักทีเนอะ
     
    โฮะๆ
     
    เอ่อ มีเรื่องจะเล่าแหละค่ะเพื่อนๆ
     
    คือว่า เมื่อวานเราไปทำเรื่องน่าอับอายมาน่ะ
     
    คือว่า....
     
    เมื่อวานเราไปร้องเพลงงานเวทีกิจกรรมมาง่ะ
     
    อายเขาจังเรยยยย ฮุฮุ
     
    แต่แอบดีใจมากมายอ่ะ ที่เพื่อนๆ 5.5 ไปเป็นหน้าม้ากันเกือบซะครึ่งห้อง
     
    ชั้นขึ้นเวทีไปก้อกรี๊ดยังก๊ะทาทามาเอง
     
    55++
     
    ยังงัยหนิวน้อยก็ขอบใจเพื่อนๆเน่อ ที่อุตส่าห์มา(ทน)ฟังเราร้องเพลง
     
    อ้อ ลืมบอกไปว่า เราไม่ได้ขึ้นไปร้องคนเดียวนะ
     
    เราขึ้นไปร้อง แก้มมี่เล่นกีตาร์ให้ แล้วก้อพรรณจี้ร้องเป็น Chorus ให้
     
    ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี
     
    ((แต่ว่า ถ้าไมค์ดีกว่านี้ เราก้อคงมั่นกว่านี้ว่ะ))
     
    แต่ก็ เอาเถอะๆ เราร้องเอาความหนุกหนานน่ะ
     
    ไม่คิดมากๆ
     
    โฮะๆ
     
    สุดท้ายตอนจบงาน พี่กน.แจกขนม
     
    พอดีผช.เดินผ่านมาพอดี
     
    พี่เค้าก้อเรยเชิญผช.ขึ้นมามอบขนมให้
     
    เพื่อนๆขา งานวันปีใหม่มีขนมฟรีกินกันแร๊วเน๊อะๆ?
     
    55++
     
    พอแระๆ วันนี้ไม่ได้มีอารมณ์อัพสักเท่าไหร่
     
    *~ เอาไว้วันหลังเรามาอัพใหม่แล้วกันเน่อ ~*
     
    คิดถึงทุกคนนะจ๊า
     
    จุ๊บส์ๆๆๆๆๆๆๆๆ จ๊วบบบบบส์ๆๆๆๆ
    9月16日

    Biology World

    เวลา...
     
    ผ่านมาแล้ว1ปีเต็มๆ
     
    เหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นมากมาย
     
    แน่นอนว่าคงจะไม่มีใครที่มีความสุขเพียงอย่างเดียว
     
    มันก็คงจะต้องมีปะปนๆกันไปบ้าง
     
    ทั้งเรื่องที่ทำให้เรามีความสุข
     
    และเรื่องที่ทำให้เรามีความทุกข์
     
    แล้วเรื่องอะไรล่ะที่ทำให้เรามีความทุกข์?
     
    ถ้าถามแล้วให้เราร่ายยาวมาตอนนี้
     
    ก็คงจะไม่ไหวเนอะ
     
    มันเยอะ 55++
     
    แต่หนึ่งในบรรดาเรื่องที่ทำให้เราทุกข์เรื่องหนึ่ง
     
    มันก็คือเรื่องที่เราจะเล่าต่อไปนี้นี่แหละ
     
    ความจริงถ้าจะพูดให้ถูก
     
    จะไปว่าว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่ทำให้เราทุกข์อย่างเดียวซะ
     
    มันก็คงจะไม่ถูกนักหรอก
     
    เหะๆ
     
    เพราะถ้าไม่เกิดเหตุการณ์นี้
     
    เรา...ก็คงจะไม่ได้เรียนรู้ตัวเอง
     
    เรา...ก็คงจะไม่รู้จำกับความพยายาม
     
    เรา...ก็คงจะไม่รู้จักสิ่งที่เราชอบ
     
    เรา...ก็คงจะไม่รู้จักพี่ๆดี เพื่อนๆดี และน้องๆดีๆ อีกหลายๆคน
     
    ที่เล่ามา
     
    บางคนอาจจะสงสัยว่า
     
    เล่ามาตั้งนาน
     
    สรุปมันเรื่องอะไรหว่า?
     
    คำตอบก็คือ
     
    ตามหัวข้อที่อัพวันนี้แหละ
     
    "โลกของชีววิทยา"
     
    ย้อนไปเมื่อปีที่แล้ว
     
    เดือนนี้ เป็นเดือนที่เรามีความทุกข์
     
    เพราะอะไรน่ะเหรอ
     
    ก็เพราะเราสอบสอวน.ชีววิทยาไม่ติดน่ะสิ
     
    เราคงจะไม่เจ็บใจมากหรอกนะ
     
    ถ้าเราได้ลองพยายามตั้งใจอ่านหนังสือมากกว่านั้น
     
    และคงจะไม่เจ็บใจ
     
    ถ้าเราไม่ได้ 62 คะแนน
     
    (เค้าตัดคะแนนคนสุดท้ายที่ 63 นะจ๊ะ)
     
    (เป็นนส.เกือบอีกและนะเรา)
     
    So sadๆ Sad อารายเยี่ยงนี้????
     
    และแล้ว....วันเวลาก็ล่วงเลยไป
     
    จนมาถึงวันนี้
     
    ที่ความรู้สึกแย่ๆเดิมๆ
     
    ได้ถูกลบไปอย่างสิ้นเชิง
     
    55++
     
    ปีนี้เราสอบติดแล้วล่ะ
     
    เย้ๆๆๆๆ
     
     Image Hosted by ImageShack.us
     
    (เปลี่ยนอารมณ์เร็วจังนะเธอ)
     
    ติดด้วยคะแนน 61 คะแนน
     
    และปีนี้เค้าก็ตัดคะแนนคนสุดท้ายที่ 60 คะแนน
     
    มันเป็นอะไรกันนักหนาเนี่ย?
     
    ทำไมช้านชอบเป็นนางสาวเกือบซะเหลือเกิ๊นนนน?
     
    แต่ก็เอาวะ
     
    เกือบตกก็ยังดีกว่าเกือบติด
     
    เอิ้กส์ๆ กร๊ากๆ
     
    ปีนี้สตรีวิทย์ ติด 16 คน
     
    น้องๆเพื่อนๆที่อยากดูคะแนน มาดูที่นี่ได้นะจ๊ะ
     
    เราเอามาลงให้แล้วเน้อ
     
    (เหมือนประกาศตรงนี้แล้วจะมีใครรู้งั้นล่ะ? 55++)
     
    เอาล่ะเริ่มเลยนะ  

    Image Hosted by ImageShack.us 

    Image Hosted by ImageShack.us

     
     
     

    Image Hosted by ImageShack.us

    ดูประกาศผลได้ที่นี่นะจ๊ะ

    http://elearning.debsirin.ac.th/upload-files/800/826/othermedia_189/biol/biol1.html

    และดูคะแนนได้ที่นี่จ้ะ

    http://www.debsirin.ac.th/

    พอคลิ๊กไปแล้วมันจะอยู่กลางๆหน้านะ

    คลิ๊กที่ ประกาศผลการสอบคัดเลือกเข้าค่าย1 สอวน. ชีววิทยา

    แล้วมันก็จะขึ้นอีกหน้านึงขึ้นมา

    แล้วก็ click ดูประกาศจ้า

    ที่มาของรูป2รูปที่เราแปะไว้ก็จากเวปนี้นี่แหละ อิอิ

     

    สุดท้ายนี้

    คงจะไม่อะไรจะพูดอีกแล้วล่ะ

    นอกจากคำว่าขอบคุณ

    คุณพ่อ คุณแม่ และคุณยาย

    ที่ให้กำลังใจดีๆกับหนูเสมอมา

    ญาติโกโหติกา บลาๆๆๆ

    พี่เมี่ยว พี่สาวสุดสวย

    ที่เป็นทั้งโค้ชและ กำลังใจที่ดีให้หนูเสมอมานะคะ

    น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย

    "หากไม่รู้จักเจ็บปวด ก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ"

    และเพื่อนๆ ที่คอยเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

     

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    8月26日

    Sound of music

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    Season change

    หนังเรื่องนี้น่าดูเนอะ

    มันเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับความรักของนักเรียน

    ในวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

    มันเป็นหนังที่เราอยากดูสุดๆเลยล่ะในรอบปีนี้

    อิอิ

    จะเป็นเพราะอะไรน่ะเหรอ?

    ก็คงจะเป็นเพราะเนื้อเรื่องมันเกี่ยวกับดนตรีล่ะมั้ง

    และที่สำคัญ

    พี่เมี่ยวบอกว่า

    "มันเป็นเรื่องที่เค้ามาคัดเด็กที่รร.เราด้วยงัยล่ะน้องหนิว"

    55++

    จริงเหรอคะพี่เมี่ยว

    ตื่นเต้นง่ะ

    ถึงตรงนี้เราก็ขอย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อปีที่แล้วนะ

    อะแฮ่มๆ

    เช้าวันหนึ่ง

    "นักเรียนที่สามารถเล่นไวโอลินได้ ไปพบอ.พงศ์วิทย์ที่ห้องดนตรีสากล หลังเลิกแถว"

    เราก็นะ

    ได้ยินแล้วก็เลิกลั่ก

    ด้วยความคิดที่ว่า

    รร.จะตั้งวงขึ้นหรือเปล่านะ

    ถ้าตั้งก็ดีจิ เนอะๆ อิอิ

    หลังจากเข้าแถวเสร็จเราก็เลยไปที่ห้องดนตรีสากล

    พอไปก็เจอหลายคนเลย

    แล้วอาจารย์พงศ์วิทย์ก็เรียกทุกๆคนมาคุยว่า

    "ที่เรียกมาเนี่ย จะให้มาลงชื่อ ใครที่เล่นไวโอลินได้ ท่าจับสวย หุ่นok(55++)

    เค้าจะมาคัดตัวไปวันเสาร์อาทิตย์นี้ ไปเล่นหนังน่ะ"

    แล้วเราก็ลงชื่อไป

    แล้วหลังจากนั้นเราก็ไม่รู้อะไรเลยว่าใครได้ไปคัดคัว 55++

    จนมาวันนี้เราคุยกะพี่เมี่ยวในเอ็ม

    พี่เมี่ยวก็บอกว่าเนี่ย เรื่องนี้งัยที่เค้ามาคัดตัวเด็กที่รร.เรา

    เราก็นะกรี๊ดกร๊าดๆไปด้วยอีกคน

    ฮี่ๆ

    แต่พอดูรูปนางเอกแล้ว

    หน้าไม่คุ้นอ่ะ

    เหอๆ

    สรุปยังไงเนี่ย?

    ใครรู้เรื่องบอกเราที

    เราตื่นเต้น

    55555++

    เราอยากดูหนังเรื่องนี้มากเลยล่ะ

    อิอิ

    แต่ถ้าเราได้ดูตอนอินเลิฟก็คงจะได้บรรยากาศก่านี้อ่าเนอะ

    แต่ในเมื่อมันไม่ใช่ก็ไม่เป็นไรอ่ะเนอะ

    ไปดูกับเพื่อนๆ

    สบายใจที่สุด

    ** ใช่ม๊า? **

    ฮิฮิ

    สุดท้ายนี้

    เราแค่อยากจะอวยพร

    ให้เธอกับเขาโชคดี อย่ามีอะไรให้เสียใจ

    55++

    ใครที่กำลังอินเลิฟอยู่

    เราก็ขอให้มีความสุขกันมากๆน๊า

    แต่ใครที่กำลังอกหักอยู่

    ก็อย่าคิดมากแล้วกันล่ะ

    ไปหาเอาดาบหน้า (วิ้ววววๆๆๆ) 55555++

    ไปแระจร้าๆบ๊ายบายๆ

    จุ๊บๆจ๊วบๆมิสยูววววๆๆๆๆ *

     

    ปล. ท้ายนี้เรามีรูปจากหนังเรื่องนี้มาฝากให้ดูกันด้วยนะ อิอิ

    ส่วนรูปสุดท้าย ไม่เกี่ยว ไม่ใกล้เคียง แต่ว่าเราขอแจม 55++

     

     

    Image Hosted by ImageShack.us

     

     

    Image Hosted by ImageShack.us

     

     

    Image Hosted by ImageShack.us

     

     

    Image Hosted by ImageShack.us

     

     

     

     

     

    8月9日

    ทางขนาน *

    โหมดเศร้า
     
    เอ่อ ....
     
    วันนี้มีอารมณ์อยากจะอัพ
     
    มากๆอ่ะ
     
    มีความรู้สึกตั้งมากมาย
     
    ที่มันสุมอยู่ในหัวใจน้อยๆของเรา
     
    วันนี้ เรามีทั้งความสุข และความทกข์ปนๆกันไป
     
    ก็คงจะเหมือนๆกับทุกๆวันแหละเนอะ
     
    แต่มันแปลกที่ว่า
     
    ความสุขที่เราได้มานั้น
     
    มันเป็นแค่เพียงชั่ววูบเท่านั้นเอง
     
    ความสุขที่ได้มา พอเราลองกลับมานั่งทบทวนอีกครั้ง
     
    มันกลับกลายเป็นความทุกข์
     
    มากกว่าตอนที่ความสุขตั้งเยอะ
     
    เราอยากจะหยุดความรู้สึกเราเอาไว้แค่นั้นจงเลย
     
    เราไม่อยากจะคิดให้มัไปไกล
     
    ไม่อยากให้ความรู้สึกที่มีมันไปไกลกว่านี้
     
    -_-"
     
    ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ
     
    ว่าคำพูดของคนๆเดียว
     
    ที่เค้าไม่ได้ตั้งใจจะพูดกระทบใจเราเลยสักนิด
     
    มันกลับทำให้เราเจ็บช้ำ ปานฉะนี้ ชะเอิงเงิงเงยยยย
     
    เพื่อนๆอาจจะงงๆว่าเรามาบ่นอารายว้า
     
    สงสัยเราคงต้องบอกเอาไว้ก่อนแล้วล่ะนะว่า
     
    จุดประสงค์ที่เราอยากอัพบลอกแต่ละครั้ง
     
    ส่วนใหญ่มาจากความรู้สึกอยากระบายอารมณ์ของเรา
     
    มันเลยทำให้เขียนออกมาแล้วมันเครียดๆอ่า ว่าไหม?
     
    เอาเป็นว่าเราขอจบโหมดเศร้าเอาไว้เพียงเท่านี้
     
    มาดูที่มันสดใสกว่านี้ดีก่าเนอะๆ ^ ^"
     
    โหมดนี้ขอมอบให้กับความสุข
     
     
    วันนี้มีความสุขจังเลยล่ะ
     
    รู้สึกดี๊ดี
     
    อารณมณ์ก็ดี๊ดี
     
    จิตใจก็สงบเพราะเดินจงกลมตั้งแต่เช้า 5555++
     
    เหอๆ
     
    อีกไม่นานเราก็จะต้องสอบสอวน.ชีวะฯแล้วล่ะเนอะ
     
    ใจน่ะอยากสอบติดเต็มที่
     
    เพื่อลบคำสบประมาทต่างๆนานา
     
    ทั้งที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจของใครบางคน
     
    แต่อีกใจนี่สิ
     
    เราอยากไปค่ายกิ๊ฟเต้ดไทย
     
    ปีสุดท้ายแล้วน้า
     
    แล้วแถมปีนี้มีท่าทีว่าจะดูดีกว่าปีที่แล้วอีกง่า
     
    อยากเล่นๆ
     
    อยากเจอเพื่อนๆ
     
    อยากนอนกับเพื่อนๆ ^^"
     
    และที่เราอย๊ากอยากที่สุดก็คือ
     
    เราอยากไปดูหิ่งห้อยง่า
     
    ถึงแม้เราจะเกลียดและกลัวแมลงเกือบทุกชนิดก้อตาม
     
    แต่ถ้าให้ดูห่างๆ เราก็อยากดูนะ หิ่งห้อยอ่ะ
     
    เราอยากเป็นอังศุมาลิน เอ้ยไม่ใช่ 55555++
     
    อยากไปดูกับเพื่อนๆ
     
    คงโรแมนติกไม่ใช่น้อย
     
    เอิ๊กส์ๆ กร๊ากๆ
     
    เอาเถอะ
     
    ยังงัยมันก็เป็นเรื่องของอนาคต
     
    เราไม่อยากคิดมาก
     
    แค่นี้ก็มีเรื่องเต็มไปหมดแระ
     
    ไม่อยากเพิ่มเรื่องให้ตัวเองคิดมากอีก
     
    ^ ^"
     
    เราทำวันนี้ของเรา
     
    ให้ดีที่สุดดีกว่า
     
    เพราะว่า....
     
    The river is no return.
     
    อิอิ
     
    ข้าพเจ้าขอจบการบ่นแค่เพียงเท่านี้
     
    หนูรักพ่อกับแม่มากๆนะค้า
     
    (ซาบซึ้งมาก หลังจากฟังบรรยายไปตอนวันจันทร์
     
    น้ำตาเรางี้ไหลเป็นปี๊บบ ฮือๆ แง้ๆ
     
    หนูผิดไปแล้ว
     
    ตอนนี้เราเปลี่ยนไปเป็นคนใหม่ได้นิดส์นึงแล้วนะ
     
    หนิวโฉมใหม่ไฉไล แจ๋วแหวว
     
    (ขอยืมมาจากโฆษณา ฮอล์นะ อิอิ !!!!))
     
    ไปแล้วน้าๆ
     
    บ๊ายบายจร้าๆ
    7月30日

    The river is no return.

    The river is no return.
     
    ประโยคๆนี้
     
    ฟังดูเผินๆ
     
    แปลดูเผินๆ
     
    มันก็แค่
     
    "สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ"
     
    เราเพิ่งได้ยินประโยคนี้มาตอนไปเรียนเอนท์คอนเสป
     
    ฟังแล้วคิดได้อย่างแรง
     
    คิดได้ว่าที่ผ่านมา
     
    ทำไมเราช่างเป็นคนที่ปล่อยเวลาไป
     
    โดยเปล่าประโยชน์ได้ถึงเพียงนี้
     
    เวลา ก็เปรียบได้เหมือนกับ สายน้ำ
     
    " ไม่มีวันย้อนคืนมา "
     
    แต่เราสามารถทำทุกวินาทีให้มันมีค่าได้
     
    ถ้าเรามีสติ และรู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่
     
    พิจารณา
     
    ว่าสิ่งที่เราทำอยู่น่ะ
     
    มันสมควรแล้วเหรอ?
     
    มันมีประโยชน์กับชีวิตเราบ้างหรือเปล่า?
     
    ที่ผ่านมา
     
    เรารู้สึกว่าเราปล่อยเวลาให้มันผ่านไปกับ
     
    การกระทำ ที่ทำไปตามอารมณ์ และความต้องการของเราเป็นหลัก
     
    ไม่ค่อยจะคิดหรอก
     
    ว่าผลที่ตามมา มันจะดีเลวอย่างไร
     
    แล้วมันจะทำให้วันข้างหน้าของเรา เปลี่ยนไปอย่างไร
     
    --------------
     
    เราขอบคุณ
     
    สำหรับคำ ดูถูก
     
    แม้จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม
     
    เราไม่ได้จะด่าหรือว่าใครนะ
     
    อย่าเข้าใจผิด
     
    (แต่บางทีเราก้อเคืองนะ เหะๆ)
     
    ที่เราบอกว่าเราไม่ได้ว่า
     
    ก็เพราะว่า เรารู้ตัวเองดี
     
    เราทำตัวให้โดนดูถูกเอง
     
    ก็แน่ล่ะ
     
    ขี้เกียจตัวเป็นขน (กร๊ากๆ)
     
    การบ้านก็ไม่ค่อยทำ
     
    เรียนก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง
     
    แต่อยากเข้าหมอ????
     
    อยากติดสอวน.ชีวะ
     
    ขอบคุณเพื่อนๆที่ ดูถูก
     
    ว่าเราจะทำไม่ได้
     
    ที่ผ่านมาเราคงจะพยายามไม่พอล่ะมั้ง
     
    ต่อไปนี้เราจะเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่แล้วนะ
     
    พอกันที
     
    กับคำพูดเพียงลมปาก
     
    ที่พร่ำพูดว่า
     
    ฉันจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง!!!!
     
    ต่อไปนี้เราจะ
     
    พูดจริง ทำจริง
     
    นี่คือนโยบายใหม่ของพรรคเราค่ะ
     
    อย่าลืมเลือก เบอร์ 1
     
    อ่ะม่ายช่าย
     
    วันนี้เราต้องขอโทษบิวอีกวันนะ
     
    ถ้าแกผ่านมาอ่านบลอกเรา
     
    T^T เราอัพเครียดอีกแล้วใช่ไหม
     
    ครางหน้าจะเอาสนุกๆนะ (เราจะทำได้ไหมง่า?)
     
    5555++
     
    วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน
     
    ปิดท้ายด้วยคำพูดเดิมๆก็แล้วกันนะ
     
    รักพ่อกับแม่มากนะค้า
     
    ลูก(ที่เคยงี่เง่า)คนนี้ จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อพ่อแม่นะคะ
     
    จะไม่เหลวไหล ไร้สาระแล้ว
     
    อนาคตอยู่อีกไม่ไกล
     
    แค่อีกปีหนึ่งกับอีกเทอมครึ่งเอง
     
     Fight for the future !!!!
     
    สู้โว้ยยยยยย
     
     
     
     
    6月24日

    บทเรียน....ราคาแพง

    อาทิตย์ที่ผ่านมานี้
     
    มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
     
    ที่ทำให้เราต้องคิด
     
    " เราทำข้อสอบเลขไม่ได้ "
     
    ทำไม่ได้จริงๆ
     
    เมื่อกี๊เราคุยกับพี่เมี่ยว
     
    พี่เมี่ยวให้ข้อคิดเราดีมากๆเลย
     
    เราจะไม่ประมาทอีกต่อไป
     
    เพราะ " ความประมาทเป็นศัตรูของการแข่งขันทุกประเภท "
     
    ความจริงแล้ว
     
    ตอนแรกเราอักบลอกไปรอบนึงแล้วล่ะ
     
    แต่คอมฯเจ้ากรรม
     
    .... ดันแฮงค์ ....
     
    ก็เลยต้องเข้ามาอัพใหม่
     
    อยากจะบอกว่าตอนแรกอัพดีกว่านี้มากมาย
     
    เห้อๆ
     
    ทำใจแล้วกัน
     
    ฮี่ๆๆๆๆๆ
     
    เอ้าเข้าเรื่องต่อๆ
     
    เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น
     
    ทำให้เราได้ข้อคิดหลายๆอย่าง
     
    ทำให้เราได้มีเวลาคุยกับตัวเองมากขึ้น
     
    เราจะพยายามไม่ย้อนคิดเสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้น
     
    แต่เราจะจำมันไว้เป็นอุธาหรณ์เตือนใจ
     
    ในยามที่เราเหนื่อย ท้อแท้ และหมดกำลังใจ
     
    ให้เราฮึดสู้อีกครั้ง
     
    " ล้มแล้วก็ต้องลุก "
     
    " มีแพ้ก็ต้องมีชนะ "
     
    " อย่าหยุดที่จะก้าวไป "
     
    " แค่นี้คนอื่นเค้าก็ก้าวข้ามเรากันไปเยอะแล้ว "
     
    " จะยอมเหรอ? "
     
    " หมอน่ะ อยากเป็นมั้ย? "
     
    " สู้เพื่อฝัน เพื่อพ่อ เพื่อแม่ แค่นี้จะไม่ได้เลยเหรอ? "
     
    เอ้อ
     
    พูดถึงหมอ
     
    วันพฤหัสที่ผ่านมานี้
     
    เราบอกแม่ว่าจะไปหาที่รพ.นะ
     
    ระหว่างทางเดินที่จะไปที่ตึกที่แม่เราทำงานอยู่
     
    ทุกครั้งเราจะต้องเดินผ่าน
     

    พระราชานุสาวรีย์พระราชบิดา

     

    ทุกครั้งที่ผ่านมา

     

    เราจะต้องอธิษฐานจิตว่า

     

    " ขอให้หนูได้เป็นหมอที่นี่ด้วยเถิดค่า "

     

    แต่วันนั้น

     

    เราอธิษฐานด้วยจิตใจมุ่งมั่นที่ อ่อนมาก

     

    เราไม่มีกำลังใจที่จะฝันต่อไป

     

    ไม่มีกำลังใจที่จะพยายามต่อไปแล้ว

     

    คำว่า " หมอ " คงไกลไปมั้งสำหรับเรา เราคิด

     

    แต่วันนี้

     

    จากคำพูด จากข้อคิดของใครหลายๆคน

     

    ทำให้เราคิดได้ว่า

     

    แค่นี้เรายังไม่ศรัทธาในตัวเองเลย

     

    แล้วเราจะไปทำอะไรต่อไปได้

     

    ขอบคุณพี่เมี่ยวนะคะ

     

    ที่ทำให้หนูคิดได้

     

    ที่ผ่านมาหนูคงคิดพยายามทำอะไรที่มันใหญ่เกินไป

     

    จริงอย่างที่เมี่ยวบอกค่ะ

     

    สิ่งที่เราทำสำเร็จ ไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่

     

    มันก็สามารถทำให้เรามีความสุขและภูมิใจได้แล้ว

     

    ถ้าเราพยายามทำมันอย่างดีที่สุด

     

    สุดท้ายนี้คงจะไม่มีอะไรให้พูดมากอีกต่อไปแล้ว

     

    นอกจากคำว่า

     

    " ขอบคุณ "

     

    ขอบคุณกำลังใจจากทุกๆคน

     

    พ่อ - แม่

     

    พี่เมี่ยว

     

    และเพื่อนๆ

     

    ......................

     

    ** สู้ต่อไปเพื่อฝันที่ยิ่งใหญ่ของเรา **

    6月16日

    * * ว ง ก ล ม * *

    ศิลปิน : บัวชมพู ฟอร์ด
    อัลบั้ม : Bright Side
    เพลง : วงกลม


    เป็นวงกลมวงหนึ่งที่มันไม่เต็มวง เป็นวงกลมที่มันกระท่อนกระแท่นไป เสี้ยวหนึ่งของมันหล่นหาย
    พาตัวเองวนมาไม่มีทิศทาง ตามเศษเดิมที่ขาดไป เพิ่มเติมให้เต็มเหมือนเดิม

    * เหมือนกับใจของฉัน มีแต่คืนและวันที่ว่างเปล่า ตั้งแต่เธอจากฉันไป

    * เฝ้าตามหาว่ารักของฉันอยู่ที่ไหน เพียงมาเติมให้เต็มหัวใจ มันเหงาและไม่มีใครมานานแสนนาน
    ฉันเหนื่อยเหลือเกิน ฉันไม่รู้ว่าฉันจะใช้ชีวิตที่เหลือยังไง

    เป็นวงกลมวงเดิมที่เริ่มเดินช้าลง เป็นวงกลมซวนเซเหมือนใกล้จะสิ้นแรง ฟื้นทนต่อไปไม่ไหว
    เพียงเดียวดายในใจก็ยังพรํ่าเพ้ออยู่ คิดถึงเสี้ยวที่ขาดหาย ถอนใจล้มลงลำพัง

    (ซ้ำ * , **)

    (ซ้ำ **)

    ในวันนึงฉันก็พบว่าฉันล้มลงลำพัง
     
    เอาล่ะ
     
    จบเพลงสักที
     
    ช่วงนี้เอือม อารมณ์ขึ้นๆลงๆ ของตัวเองมากมายอ่ะ
     
    บางวันก็มีความสุข
     
    บางวันก็เศร้า
     
    บางวันก็คิดว่าทำใจได้แล้ว ตัดใจได้แล้ว เอาชนะใจตัวเองได้แล้วด้วย
     
    แต่พอเอาเข้าจริงๆ มันก็กลับไม่เป็นอย่างนั้นอ่ะ
     
    เพราะถ้าเราทามได้อย่างนั้นจริงๆ
     
    ก็คงจะไม่มีคำถามแบบนี้ผุดขึ้นมาในหัวเรา
     
    วันนี้เค้าจะเป็นยังไงน้า ?
     
    คิดถึงใคร ?
     
    ** เค้าจะคิดถึงใครยังงัย ก็คงไม่ใช่คิดถึงเรา **
     
    วันนี้เค้าจะออนมั๊ยน้า ?
     
    เค้าจะแวะเข้ามาอ่านบลอกเรามั่งมั้ยน้า ?
     
    เค้าเคยรู้บ้างมั้ยว่าเรารู้สึกยังงัย ? (อย่ารู้เล้ยๆ ?)
     
    เค้าจะเข้าใจมั้ยว่าเรา " กำลังทรมาน " ?
     
    ชั้นเหนื่อยเหลือเกิน โว้ โห๊ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮวววว
     
    เฝ้าตามหาอิเหนาของฉันอยู่ที่ไหน
     
    (เห็นรึยังล่ะ ว่าอารมณ์เราขึ้นๆลงๆแค่ไหน 5555+)
     
    พอดีวันนี้ซ้อมรำบุษบาเสี่ยงเทียนเยอะไปหน่อยน่ะ
     
    ขาเดี้ยงด้วย
     
    ก้อเล่นให้เรานั่งๆ ยืนๆ อยู่นั่นน่ะ
     
    เราก้อเมื่อยนะว้อย
     
    แต่ก็ชอบว่ะ
     
    5555+
     
    รักคนที่เล่นเป็นบุษบา
     
    ถ้าบุษบาน้อยของหนิวน้อยเข้ามาอ่าน
     
    ก็ขอให้รับรู้ความถึงนี้ไปด้วยนะจ๊า
     
    จุ๊บๆๆๆๆๆๆ
     
    ไม่อยากจะเชื่อว่าเราก็ต่างมีความคิดอะไรที่คล้ายๆกันเน๊อะ
     
    ดีใจนะที่ได้อยู่ห้องเดียวกับบุษบา
     
    และก็ได้คุยกับบุษบา
     
    ฮิฮิ (นี่เรามาทามซึ้งอารายตอนนี้เนี่ย คิกๆ)
     
    ขอบคุณบุษบาในหลายๆเรื่อง
     
    ขอบคุณบุษบาที่ฟังเราบ่นเรื่องไร้สาระ
     
    ขอบคุณบุษบาที่เข้าใจหัวใจเรา
     
    ขอบคุณบุษบาที่เป็นบุษบา (เกี่ยวมั้ยเนี่ยๆ ? 5555+)
     
    วันนี้คิดว่าออนแล้วจะเจอบุษบาซะอีก
     
    ไหงไม่ออนล่ะ
     
    อ๋อๆ บุษบาไปเจออิเหนามาช่ายม๊าๆ
     
    ดีใจแทนด้วยนะจ๊า
     
    ^O^
     
    วันนี้ใครที่เข้ามาอ่าน
     
    อาจจะงงไปสักนิดหน่อย
     
    So sorry ค่า ^O^
     
    อ่ะๆ เข้าเรื่องต่อๆ
     
    แค่อยากรู้
     
    ... ว่าเธอเคยคิดถึงฉันบ้างไหม
     
    ... ฉันไม่สนใจว่าเธอจะคิดถึงฉันในเวลาที่เธอรู้สึกยังงัย
     
    ... แม้เธอจะนึกถึงฉันในเวลาที่เธอไม่มีใคร
     
    ... ในเวลาที่เธอเศร้า
     
    ... หรือแม้ในเวลาที่เธอมีเรื่องไม่สบายใจ
     
    " แค่คิดถึงกันบ้างก็พอแล้ว "
     
    เรายินดี
     
    จะเป็น แค่ เพื่อนแก้เหงา ให้เธอ
     
    ขอแค่ให้มิตรภาพของเรายังคงอยู่ต่อไปก็พอ
     
    แค่นี้ก็มากพอแล้วที่เธอมีให้เรา
     
    ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง
     
    ... ความรู้สึกดีๆที่เธอมีให้กัน (แม้เราอาจจะคิดไปเองฝ่ายเดียว 5555+)
     
    ... คำปรึกษาในยามที่เรามีเรื่องทุกข์ร้อน กังวลใจ
     
    เราจะเป็นเพื่อนกันต่อไปนะ
     
    ในวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น
     
    เราก็ไม่รู้
     
    รู้แค่วันนี้
     
    เราทำตัวเองให้ดีที่สุดก็พอเนอะๆ
     
    เราขอจบการอัพสเปซเอาไว้แค่นี้
     
    .... สาธุ ....
     
    อะจึ๋ยๆๆๆ
     
    ม่ายช่ายๆ 5555+
     
    ** บ๊ายบายนะจ๊า ทู้กคนนนน **
     
    หนูรัก คุณพ่อ - คุณแม่ มากๆนะค้า
    ถึงแม้ว่าบางทีหนูอาจจะดื้อ จะซน(?) ไปมั่ง
    ต่อไปนี้ หนูจะไม่ล้อเล่นกับอนาคตตัวเองแล้วค่ะ
    เหลือเวลาอีกแค่ 2 ปี
    หนูจะพยายามทำตามความใฝ่ฝันของหนูเอง
    ให้ดีที่สุด
    หนูสัญญาว่าจะไม่ทำให้ผิดหวังนะคะ
    อ้อๆๆๆ
    หนู  ในหลวงด้วยค่า
    คิดถึงเพื่อนๆทุกคน
    คิดถึงทุกๆคนที่คิดถึงเราด้วย คิกๆ
    6月13日

    ++ วันหยุด (ความสุขของนู๋) วันสุดท้ายยย ++

    Image Hosted by ImageShack.us
     
    เห้อๆ วันนี้วันอังคารๆๆๆ
     
    ** วันหยุดวันสุดท้ายแล้วง่า **
     
    พรุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียน
     
    ตื่นเช้า
     
    กลับเย็น
     
    เตรียมสอบ
     
    อ่านหนังสือ (จาทำได้ป้ะเนี่ยๆๆๆๆๆ? *)
     
    เคลียร์งานและการบ้านที่เดี๊ยนนั้งดองไว้กองพะเนินเทินทึก
     
    อ๋อออยยยย
     
    ไม่อยากจาคิดเรยอ่ะ
     
    เดี๋ยวนี้ทามมายเราถึงได้กลายเป็นคนขี้เกียจได้ถึงปานฉะนี้อ่ะ
     
    ไม่ไหวแล้วๆ
     
    เพื่อนๆดูเก่งๆขึ้นกันทั้งนั้นเลย
     
    ขืนเราปล่อยไว้ให้เป็นแบบนี้ต่อไป
     
    ต้องโดนแซงไปเยอะแน่ๆเรยง่า
     
    เพื่อนๆอย่าฉลาดกันนักสิ
     
    เห็นใจเราหน่อย
     
    เห้อๆ ช่วงนี้ยิ่ง ปลาทองๆ อยู่
     
    เง๊อะๆๆๆๆๆๆๆ
     
    นอนก็น้อย
     
    เปิดเทอมมาก็งี่เง่าซะแระ
     
    เหลวไหลตั้งแต่เปิดศักราชเปิดเทอมเชียว
     
    เล่นเนต + ออนเอ็มเกือบทุกวี่ทุกวัน
     
    ** รอเจอใครบางคน (คงรู้ๆกันอยู่อ่านะๆๆ) **
     
    คงเพราะเหตุนี้แหละมั้งที่ทำให้เราเหลวไหลได้ถึงปานนี้
     
    แต่ก้อนะ ความจริงเราไม่น่าจะโทษเรื่องนี้เลย
     
    เรื่องนี้ ถ้าเราแบ่งเวลาดีๆ ไม่คิดมาก ไม่ฟุ้งซ่าน
     
    ไม่ตามใจตัวเองจนมากเกินไป
     
    เราก็คงไม่เหลวไหลแบบนี้หรอก
     
    เราตั้งใจว่า
     
    ต่อจากนี้ไป เราจะตามใจตัวเองให้น้อยลง
     
    แต่จะตามความตั้งใจ + ฝั่นใฝ่ ในอนาคตให้มากกว่านี้
     
    เพราะขืนถ้าเรายังทำตัวอย่างงี้มากๆไป
     
    " หมอ ศิริราช "
     
    ก็คงจะไกลเกินเอื้อมเราแล้วล่ะ
     
    เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร
     
    มันดลใจให้เราขี้เกียจตัวเป็นขน (!!!!?????????) ได้ถึงขนาดนี้
     
    เอาเป็นว่า ต่อจากนี้ไป
     
    เราจะเพลาๆการเล่นเนต + ออนเอ็ม ลงหน่อยแล้วกันนะ
     
    แม้ใจเราจะอยากเล่นสักแค่ไหนก็ตามเห๊อะ
     
    ............. T^T TT T^T TT ...........
     
    อยากคุย กับเพื่อนๆทั้งทีรร. และเพื่อนๆที่สยามกลการ
     
    แต่ถ้าวันไหนการบ้านน้อยเราก็จะเข้ามาเล่นนะ
     
    หวังว่าจะเจอกันนะจ๊าๆ
     
    เออๆๆๆ อยากจะบ่นอารายหน่อยๆ
     
    เอ้อ
     
    ไม่บ่นในนี้ดีก่า
     
    เอาไว้เจอเจ้าตัวคนที่อยากจะบ่นด้วย
     
    แล้วจะไปบ่นนะ
     
    หวังว่าคงจะรู้ตัวนะ
     
    ว่าเราหมายถึงใครๆ
     
    555++
     
    (พอเจอเข้าจริงๆ เราก็คงลืมอ่ะว่าจาบ่นอารายให้ฟัง 55555++++)
     
    Image Hosted by ImageShack.us
     
    พอแระๆวันนี้อัพแค่นี้จะดีกว่า
     
    เดี๋ยวยาวเกินไป
     
    แล้วใครบางคนจะบ่น
     
    เห้อๆๆๆๆ
     
    ไปแระนะจ๊าๆ
     
    ** บ๊ายบาย จุ๊บๆ **
     
    ** Miss You **
    **** ปะป๊า กลับมาเร็วๆนะค้า นู๋คิดถึงๆๆๆๆๆๆ 55555++++ ****
    เพื่อนๆที่ สว.
    เพื่อนๆวงไวโอลิน
    ใครบางคน ที่เค้าคงไม่แม้แต่จะเคยคิดถึงเราด้วยซ้ำไป เห้อๆๆๆ อย่าเศร้าลูกๆๆๆ
    55555++++
    ชาวโลก
    และสุดท้ายนี้
    นู๋  ในหลวงค่า
    ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
    มีพระชมน์ชีพยืนยาว อยู่เป็นมิ่งขวัญของปวงชนชาวไทยต่อไปนานๆนะคะ ^O^
     
    6月11日

    $#*/~+!% เด็ก(ไม่)น้อย กับน้ำมูกย๊อยย้อยยยย %!+~/*#$

    * เราเป็นหวัดง่ะ *

     

    ไม่ไหวเลยๆ เมื่อวานกลับมาตอนค่ำๆเสียงก็เปลี่ยนแล้วอ่ะ

     

    อู้อี้ๆ เสียงเสนาะปานกระเทย (ควาย) (จะอึ๋ยยยย)

     

    วันนี้ก็ตื่นมาซะเช้าเลยอ่ะ

     

    เกือบ 7 โมงได้มั้ง

     

    แม่ปลุกให้เรามาทามพาวเว่อร์พอยท์ให้นิดนึง

     

    เพราะแม่จะรีบออกไปแล้ว

     

    บอกตรงๆวันรู้สึกผิดอย่างแรงอ่ะ

     

    เพราะตอนแรกบอกแม่ว่า

     

    จะทำให้ตั้งแต่เมื่อคืน

     

    แต่ว่าเมื่อคืน

     

    เราขอแม่นอนแป๊บนึง

     

    แล้วเดี๋ยวจาตื่นขึ้นมาทำให้

     

    ความจริงเราน่าจารู้นิสัยตัวเองดีเนอะ

     

    เวลา นอน คือเวลาที่มีค่าที่สุดของเรา 555555+

     

    เราน่าจาทามให้แม่ก่อน

     

    แม่จาได้ไม่ต้องรีบเอาตอนเช้า

     

    นู๋ขอโต้ดนะก๊า (_/|\_)

     

    * วันหลังจะรีบทำแล้วค่า *

     

    เง๊อะๆๆๆๆๆๆๆ

     

    วันนี้ตื่นเช้ามา

     

    พอแม่ออกไป ก็เหลือเราอยู่บ้านคนเดียว

     

    แม่บอกว่าคุณยายไปวัด อีกสักพักก็คงกลับ

     

    เราก็นะ คิดไปคิดมา เราคงไม่มีอะไรกิน

     

    ก้อเลยรอๆๆๆ เผื่อคุณยายจะซื้ออะไรมาฝากมั่ง

     

    พอคุณยายมา ก็มีจริงๆอ่ะแหละ

     

    แต่ว่ามันคือ ปอเปี๊ยะทอดใส่ถัวแดงด้วยง่ะ

     

    เราไม่ชอบถั่วแดงๆๆๆๆๆ

     

    คุณยายก้อเรยบอกว่า

     

    ไข่ในตู้เย็นมี ไปเจียวๆ กินเองละกานๆ

     

    สุดท้าย เราก้อลงเอยที่

     

    " ไข่เจียว "

     

    จนได้ อาหารสุดที่ร้ากของช้านนนน 5555555+

     

    วันนี้เราขอแนะนำให้เพื่อนๆไปดูรูปด้วยนะ

     

    จะได้อารมณ์มาก

     

    ทำไข่เจียวไปถ่ายรูปไป

     

    สนุกสนาน + มีความสุช ชะเอิงเงยยยยยย !!!!??????????

     

    พอกินไข่เจียวเสร็จ ก็ต่อด้วยโยเกิร์ตรสผลไม้รวม

     

    เมื่อวานแม่ก็บอกเหมือนกันว่าไม่อร่อย

     

    ไม่น่าซื้อมาเล้ยยย

     

    แต่เราก้อลองๆดูอ่ะ

     

    เผื่อว่าถ้าแม่ไม่ชอบเราอาจจะชอบมั่งก็ได้

     

    ผลปรากฏว่า

     

    " มันไม่อร่อยจริงๆค่า T^T "

     

    งุงิๆ ~_~" แต่ก้อทนกินจนหมดๆ

     

    เพื่อสุขภาพของปวงประชาราษฎร์ (เกี่ยวป้ะเนี่ยๆ?)

     

    แม่ฮับ วันหลังซื้อรสสตรอร์เบอร์รี่เต๊อะ กินแล้วยังรู้สึกเป็นผู้เป็นคนมากกว่านี้

     

    แต่ความจริงเราชอบรสบลูเบอร์รี่ที่มานเป็นทูโทนมากที่สุดอ่ะ

     

    แต่เดี๋ยวนี้เค้าเลิกผลิตไปแร้วอ่ะ

     

    เลิกทามมายง่า แง้ๆฮือๆ นู๋ชอบ+อยากกินมากมายง่า

     

    แง่มๆ แง่วๆ

     

    55555555+

     

    กินโยเกิร์ตเสร็จก็ล้างทุกสรรพสิ่ง ไปล้างมือ แล้วก็ไปกินยา

     

    กินยา Augmentin ทีไรเราจะอ้วกทุกทีเรยอ่ะ

     

    * เห้อๆๆๆๆ เม็ดเท่าควายอ่ะ ตั้ง 1 กรัม *

     

    ต่อด้วยยาแก้แพ้

     

    วันนี้จามจนบ้านจะสะเทือนระอ่ะ

     

    อารายกันนักหนา

     

    ไม่ไหววุ้ยๆๆๆๆๆๆ

     

    ถึงแม้วันนี้อาจจะต้องตื่นเช้าไปหน่อยก็ตาม

     

    แต่ยังงัยวันนี้ก็มีความสุข

     

    เริ่มหายฟุ้งซ่านแล้วล่ะ

     

    เราเบื่อตัวเองอ่ะ

     

    คิดมากเกินเหตุ

     

    ตอนนี้กำลังพยายามปล่อยวางมั่งๆ

     

    อารายที่เล็กๆน้อยๆ ก็มองข้ามมันไปซะมั่ง

     

    ไม่ใช่เก็บมันเข้าหัวเข้าใจตัวเองซะทุกเรื่อง

     

    คิดมากไปก็ปวดท้อง

     

    ฮือๆแง้ๆ T^T

     

    เดี๋ยวเราก็คงจะออนอีกทีตอนดึกๆอ่าแหละ

     

    ขอมีความสุขให้สุดเหวี่ยหน่อย

     

    ไหนๆก็หยุดตั้งยาว

     

    แต่ตอนนี้เราขอตัวไปสะสางการบ้าน+งานที่เราสุมไว้ก่อน

     

    สุมซะสูงจนจะหล่นลงมาทับหัวตัวแว้วววววว

     

    วิ้วๆ ไปแระค่าๆ

     

    อ้อ อย่าลืมไปดูรูปนะ

     

    ไข่เจียวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 55555555555+

     

    ไปจริงๆแระค่า บ๊ายบายๆ จุ๊บๆ

    6月10日

    ความรู้สึกดีๆ จากใครบางคน ที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน ว่าเพราะอะไร

     หลายๆวันที่ผ่านมานี้
     
    เรา ฟุ้งซ่าน มากๆเลยอ่ะ
     
    คิดมากไปต่างๆนานา
     
    เรื่องนู้นเรื่องนี้ เต็มหัวไปหมด
     
    เหอๆๆๆๆๆ
     
    งั้นเราขอย้อนไปเมื่อประมาณเดือนก่อนนะ
     
    มีอยู่วันนึง
     
    วันศุกร์มั้งรู้สึก
     
    เพื่อนๆบางคนอาจจะรู้
     
    ว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นกับเรา
     
    เห้อๆๆๆๆๆ
     
    เพื่อนๆๆๆๆ !!!!?????????????
     
    เราร้องไห้กลางวงไวโอลินอ่ะ
     
    อับอายมั๊ยเนี่ยๆ?
     
    เพื่อนๆพี่ๆน้องๆครูๆ งงกันใหญ่เลยว่าเราเป็นอะไร
     
    ครูเราถึงกับเข้าใจผิดเข้าไปใหญ่ว่าที่เราร้องไห้
     
    เป็นเพราะที่เค้าดุเรา
     
    คืนวันนั้นเค้าก็โทร.มาถามเราใหญ่เลย
     
    เราก็ได้แต่ตอบว่า
     
    * นู๋ไม่ได้เป็นอารายค่ะ ไม่ได้เป็นอารายจริงๆ *
     
    ความจริง
     
    ตอนแรกเราก้อไม่รู้หรอกนะว่าเรารู้สึกอะไรกันแน่
     
    ถึงได้ร้องไห้ไปซะอย่างงั้น
     
    คงเป็นเพราะบรรยากาศตอนนั้นเป็นใจด้วยมั้ง
     
    ก็เล่นซ้อมเพลง
     
    " คนที่ไม่เข้าตา "
     
    ง่ะ ซึมไปเลย
     
    ผลคงมาจากวันก่อนที่อกหัก
     
    (เรียกอย่างงี้ถูกป่าวหว่าๆ?)
     
    มันก็ไม่เชิงนะ
     
    แค่ไม่สมหวังล่ะมั๊ง?
     
    เห้อๆ
     
    แล้วไอ้ที่เราอัพวันนี้อ่ะนะ
     
    ไม่ได้มีจุดประสงค์ที่จะประจานตัวเองอะไรหรอกนะ
     
    เราแค่อยากจะ ขอบคุณ หลายๆคน
     
    ที่อย่างน้อยก็ทำให้เราหายฟุ้งซ่านไปได้มั่ง
     
    และในบางครั้งก็ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าขึ้นมาบ้าง
     
    เรื่องนี้มันก็ผ่านมานานแล้วเหมือนกันแหละ
     
    พยายามไม่คิดๆ
     
    แต่มันก็หวนกลับมาให้คิดจนได้
     
    พอเห๊อะๆ ฟุ้งซ่านๆ
     
    มีความสุขต่อดีก่าๆ 555555+ (อินี่เปลี่ยนเรื่องเร็วเนอะๆ)
     
    เห็นใจน่ะ
     
    เผื่อใครแวะเข้ามาอ่านบลอกเรา
     
    แล้วจะเศร้า+เครียด+แอบสมเพชอยู่เล็กๆในความงี่เง่าของเรา
     
    เอาเป็นว่าขอยุติการบ่นเอาไว้เพียงแค่นี้ก็แล้วกันนะ
     
    เดี๋ยวจะเบื่อกันไปเสียเปล่าๆ คิก
     
    * บ๊ายบายๆจ้า *
     
    Thanks
    พ่อ-แม่ ที่ทำให้นู๋เกิดมา และมอบความรักที่ยิ่งใหญ่ให้หนูมากมายและเสมอมา
    ไทรที่นั่งฟัง และเป็นห่วง (เราคิดไปเองรึปล่าวเอ่ยๆ?) ยามที่เราโทร.ไปนั่งเบะ 555555+
    นาสน์ เต้ ที่แม้แกจะไม่ค่อยเข้าใจเราซักเท่าไหร่ แต่แกก็ยังรับฟังเรา
    ป้าพลอยที่อุตส่าห์มาเม้นท์บลอกให้เรา คิกๆ
    พี่เมี่ยว ที่ไล่ให้หนูไปอ่านหนังสือ (จะไปแล้วค่าๆ เหะๆ -*- - -)
    จั๊มพ์ ที่นั่งฟังเราบ่นเรื่องต่างๆนานา ตั้งแต่สากเบือยันเรือรบ
    มีนน้อย ที่เป็นไหล่ให้ซบในวันที่เราเสียน้ำตา
    เพื่อนๆวงไวโอลิน ที่มอบความสนุกสนานให้เสมอ ^_^"
    ขอบคุณชาวโลก (มายังเนี่ยๆ?) 555555+
    และขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้กัน คิกๆ 555555555555+
    6月8日

    สบายใจๆ

    * บวชศีลจาริณี *
     
    วันนี้เราบวชแล้วล่ะ
     
    บวชแต่เช้าตอนเย็นก็สึก
     
    ดีใจมากๆอ่ะที่ได้บวช
     
    ถึงแม้ใครหลายๆคนอาจจะคิดว่าน่าเบื่อ
     
    แต่เราว่าดีออกนะ
     
    หายากออกโอกาสดีๆแบบนี้
     
    จะมีโอกาสมากนักเหรอที่เราจะทำอะไรเพื่อในหลวงได้บ้าง ?
     
    เราก็เป็นแค่ประชาชนคนเดินดินคนหนึ่ง
     
    เป็นแค่เด็กด้วยซ้ำ
     
    จะไปทำอะไรได้
     
    สิ่งเดียวในตอนนี้ที่คิดว่าเราคงพอจะทำได้เพื่อพระองค์
     
    ก็คงจะเป็นสิ่งนี้แหละมั้ง
     
    " ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด "
     
    สิ่งที่เราได้ทำไปในวันนี้
     
    เราเชื่อมั่นด้วยแรงศรัทธาจากใจ
     
    ว่าเราได้ทำมันอย่างดีที่สุด
     
    ผลบุญกุศล หากแม้เพียงมันจะน้อยนิด
     
    แม้จะเป็นแค่สิ่งเล็กๆน้อยๆที่พอจะทำได้
     
    แต่ทั้งหมดนี้ทำมาจากใจจริงๆ
     
    เพื่อพ่อหลวงของเรา
     
    " ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
     
    เป็นมิ่งขวัญของปวงชนชาวไทย
     
    ตราบนานเท่านาน "
     
     

    ^_^ พรุ่งนี้บวช

     
     
     
    วันนี้รร.หยุด ^ ^"
     
    แต่ตอนเย็นไปเรียนชีวะพี่หมงที่โรงเรียน
     
    รู้สึกดีจัง ไม่ได้นั่งเรียนแบบนี้ตั้งนานแล้ว
     
    กลับมาก็มานั่งเล่นเนตนี่แหละ
     
    พอออนปุ๊บก็เจอคนที่อยากคุยด้วยตั้งหลายคน
     
    จากตอนแรกที่หงุดหงิดๆก็ค่อยยังชั่วหน่อย
     
    คิดถึงเพื่อนๆเหมือนกันนะเนี่ย (อินี่เว่อร์เนอะหยุดไปแค่วันเดียวเอง)
     
    แต่พรุ่งนี้ก็ได้เจอกานแระนี่เนอะ
     
    อยากเห็นเพื่อนๆใส่ผ้าถุงขาว 555+
     
    เราไม่อยากนึกสภาพตัวเองใส่เรยอ่ะ
     
    แต่ก็ทำใจแล้วอ่ะ
     
    คงไม่ได้ใส่ไปเดินร่อนที่ไหน
     
    ใส่ๆไปเห๊อะ
     
    แต่ก็ดีใจว่ะ
     
    เกิดมาเป็นผู้หญิง
     
    บวชพระไม่ได้
     
    ได้บวชชีพราหมณ์กับเค้ามั่งก็ดี
     
    ใจมันจาได้สงบๆมั่ง
     
    หลังจากมีเรื่องให้คิดให้เครียดอยู่นาน
     
    พรุ่งนี้จะทำให้ดีที่สุด โย่วววว
     
    วันนี้เราอัพไร้สาระหน่อยนะ
     
    ไอ้วันที่มีอารมณ์สุนทรีย์กวีแตกฉาน
     
    ดั๊นนนนนน ไม่ได้อัพเนอะๆๆ
     
    เอาไว้วันไหนเรามีอารมณ์
     
    จะอัพให้ดีกว่านี้ก็แล้วกันนะ
     
    วันนี้พอแค่นี้ก่อน
     
    * ยาวแระๆ อิอิ *
     
    Miss U >> เพื่อนๆ 5.5 และบรรดา Gifted Thai ทั้งหลาย
    Miss U >> เพื่อนๆวงไวโอลิน
    Miss U >> เพื่อนร่วมโลก
    Miss U >> คนเม้นท์(คงไม่มีใช่มั๊ย?)